Қидирув

от 1. тар. Хон-амирлар даврида жазога маҳкум этилган кишиларни савалаш учун қайишдан ўриб ёки тикиб ясалган қалин энли қамчи.

Захзиндонларда дарра еб, баданлари қаварган бегуноҳ кишилар, пок дийдалар ётар эди. — Ш. Тошматов, Эрк қуши

Зум ўтмай бир ўрам чилвир билан тўрт энлик қалин дарра олиб чиқди. — С. Сиёев, Аваз

2. Халқ ўйинларидан бири ва шу ўйинда ютқазган кишини уриш учун рўмол ёки белбоғдан эшиб қилинган қамчи, арқонча.

3. кўчма Куч, қурол; восита.

Замонавий қизиқчилар кўпроқ эскиликнинг кишилар турмуши ва тушунчасидаги кўринишларини сатира дарраси билан аямай савалайдилар. — М. Қодиров, Ҳажв, ханда ва қаҳқаҳа

от 1. Сутемизувчи йиртқич, ваҳший ҳайвонлар.

Даррандаларнинг айримлари, сариқ юмронқозиқ ва суғурлар қиш ва ёзда узоқ уйқуга кетади. — Фан ва турмуш

Тухуми қуриб кетган, қуруқда яшовчи судралиб юрувчилардан дарранда калтакесаклар диққатга сазовордир. — Зоология

2. кўчма Ёвуз, йиртқич.

Янчинг ўз ичида дарранда зотин, Гитлернинг балойи ногиҳонларин. — Ғ. Ғулом

. Дарранда душманлар сержаҳл, асабий, Кучанар деворни синдирай дея. — М. Шайхзода, Чорак аср девони

фл. Дарра билан урмоқ.

фл. Дарраламоқ феълининг мажҳул нисбати.

фл. Дарраламоқ феълининг орттирма нисбати.

Мингбоши, ҳоким кетгандан кейин, Ғуломжонни дарралатмоқчи ҳам бўлди. М. Исмоилий, Фарғона т. — о.

фл. Дарралатмоқ феълининг орттирма нисбати.