sft. 1. Dard, kasallik alomati bor; xasta, kasal.
Dardlining dardini dardsiz na bilar. — Maqol
Uning rangi kasal odam kabi dardli. — Oybek, Tanlangan asarlar
2. koʻchma Gʻam-alam chekkan, dard-alamga giriftor boʻlgan.
Dardliman, dardimni kimga yoraman. — Rustamxon
Gulnora aya javdirab turgan dardli koʻzlarini yerga tikdi, koʻk shoyi koʻylak ichidagi nimjon koʻksi bir koʻtarilib qoʻydi. — O. Yoqubov, Diyonat
3. koʻchma Dard, alam bilan toʻlib toshgan; gʻamli, alamli.
Bu dardli hayotda Gulnorga yagona baxt — Yoʻlchining singlisi Unsin boʻldi. — Oybek, Tanlangan asarlar
Shokir ota Yoʻlchining boshida choʻkka tushib, oʻzining ogʻir dardli, chuqur yarali qalbi bilan uzoq yigʻladi. — Oybek, Tanlangan asarlar
4. koʻchma Dard-alamni ifodalovchi; gʻamli, mungli.
Gulnor sekin, mayin, dardli ovoz bilan ashula boshladi. — S. Zunnunova, Gulxan
Baqaterak shapaloq-shapaloq barglarini qarsillatib sado berar, chinorlar daryoday shovullar majnuntollar esa nozik ohang bilan dardli kuylar, yigʻlar edi. — J. Abdullaxonov, Oriyat