ot 1. anat. Oyoqning tizza bilan toʻpiq orasidagi qismi.
Tursunboy qizil etigining qoʻnjini boldiriga burma qilib tushirib olgan edi. — S. Ahmad, Ufq
boʻychangina Muhabbat, lozimini boldirlarigacha koʻtarib qoʻyib, shakarob qilib suv sepilgan hovlini supurayotgan ekan. — N. Qilichev, Chigʻiriq
2. Oyoqning shu qismi orqasidagi soʻm, mushak goʻshti.
Uning dirkillagan boldirlari, tirsillagan koʻkraklari, oppoq bagʻbaqalari, qoʻyingki, gulmisan-gul! — S. Anorboyev, Oqsoy
Uning [Zumradning] tiqmachoqday oppoq boldirlariga qarab qoʻyib, Xolqoʻzi xayollandi. — S. Siyoyev, Otliq ayol