олм. 1. Бир қанча, анчагина.
Бирмунча вақт.
Элмурод шу кўйи яна бирмунча юргач тўхтади-да, ёʻл четидаги бир тошга ўтирди. — П. Турсун, Ўқитувчи
Абдужалил бой тегирмонга яна бирмунча вақт айланишади. — А. Қодирий, Обид кетмон
Ёз ойлари эди. Ҳаво бирмунча салқин. — Х. Ёдгоров, Ҳаёт тўлқинлари
2. Бир қадар; маълум даражада.
Беморнинг аҳволи бирмунча яхшиланди. — Шарқ юлдузи
Элмурод қизга яқинлашар ва унинг олдида бирмунча хижолат чекиб, кўпинча гап тополмай, қизарар эди. — П. Турсун, Ўқитувчи
Публицистикада конфликт бирмунча ўзига хос шаклда акс этади. — Газетадан