сфт. 1. Оғизга хуш ёқмайдиган, таъми ёмон; таъмсиз, лаззациз.
Бемаза овқат. Бемаза тарвуз. Бемаза қовуннинг уруғи кўп. — Мақол
Касалга асал ҳам бемаза бўлиб кўринади. — Қанотли сўзлар
Ёʻлчининг тақачи ошнаси Қоратой оч қорнини бемаза мошхўрдага тўлдириб совуқ уйда хомуш ўтирар эди. — Ойбек, Танланган асарлар
2. кўчма Бадиий заиф, эстетик завқ бера олмайдиган; бемаъни, сийқа.
Бемаза асар.
Бемаза китобни-ку жонга тегган жойда шартта ёпиб қўйса бўлар, бироқ умр китобини-чи? — Х. Султонов, Онамнинг юрти
Бунақа бемаза суратларнинг авторлари институтда кўп эмас. — Муштум
3. Ярамас, ёқимсиз, бемаъни, ёмон.
Бемаза одам,
— Акам бемаза чиқди-да, — деди Ҳамид Мунавварга. — С. Анорбоев, Меҳр
Бемаза қизнинг бўлмас ҳаёси. — Гулихиромон
Э, бунақа бемаза телевизорни сотиб юборинг. — Аския
4. Одоб-ахлоққа хилоф, одобдан таш-қари; беҳуда, бекорчи.
Бемаза қилиқлар. Бекорчидан бемаза гап чиқади. — Мақол
[Гулшан:] Бемаза гапларни қўйинглар, ухлайлик! — А. Қодирий, Меҳробдан чаён
- Оғзи бемаза 1. Оғзи овқатнинг мазасини, таъмини сезмайдиган (баъзи касалликлар сабабли). Сидиқжон, гарчи ҳануз оғзи бемаза ва боши оғирроқ бўлса ҳам кампирнинг меҳрибончиликлариданми, кўнгли кўтарилиб, жуда енгил тортди. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлариОғзи бемаза одам.
- Бемаза қилмоқ 1. Мазасини, туз-намагини меъёрда қилмаслик; Аммо шаллақи бир кампирнинг уйида тураман; кўп бемаза қилаётир-да. — А. Қаҳҳор, СаробАйниқса тўриқ тойча тутқич бермай, Мирвали аканинг бемазасини бешта қилади. — А. Қодирий, Обид кетмонИситма жуда бемаза қилди.