Қидирув

1. Бирор нарсани сезиш, ҳис этиш қобилиятини ёʻқотган, жонсиз, ҳиссиз.

Беҳис бармоқлар.

2. кўчма Ҳис-туйғудан маҳрум, завқ-шавқсиз.

Беҳис одам,

Уста Сирожиддин Тўйчи ҳофизга жўр бўлиб юрган вақтларидан бошлаб то шу маҳалгача: Қассобдан шоир чиқмаганидек, беҳис чалинган ғижжак арра тортишдан фарқ қилмайди, — деб юради. — Мирмуҳсин, Созанда

от Жаннат.

Сахий хор бўлмас, Бахил беҳиштга кирмас. — Мақол

Бай-бай-бай, ҳусн-у латофатини қаранг, беҳишт қизларидек, ҳур-у ғилмонларидек. — Х. Тўхтабоев, Йиллар ва ёʻллар

Сенинг оғушинг офтобнинг ётоғига ўхшайди, баданингдан беҳишт ялпизининг бўйи келади, кўкрагингдан олма ҳиди анқиб туради. — Ёшлик

рвш. Сон-саноғига етиб бўлмайдиган, саноғи ёʻқ; ҳисоби ёʻқ, ҳисобсиз.

Узоқда, тоғ ёнбағирларида, беҳисоб қоракўл қўйлари ўтлайди. — Мирмуҳсин, Ҳамзаободда

Ёрматнинг қизи унга беҳисоб текин пул манбаи очган эди. — Ойбек, Танланган асарлар