фр. биеф
сув ҳавзаси, дарё ёки каналнинг оқими бўйлаб сув босимини ҳосил қилувчи иншоотларнинг (тўғон, шлюз) юқори (юқори Б.) ёки қуйи (қуйи Б.) қисми.
«БЕФ» бўйича 62 та натижа: Луғатлар
фр. биеф
сув ҳавзаси, дарё ёки каналнинг оқими бўйлаб сув босимини ҳосил қилувчи иншоотларнинг (тўғон, шлюз) юқори (юқори Б.) ёки қуйи (қуйи Б.) қисми.
[bı'fıt]
шахссиз. муносиб (мувофиқ) бўлмоқ, мос бўлмоқ
сфт. Нарса-ҳодисани тезда фаҳмлай олмайдиган, унча-мунчага фаросати етмайдиган, калтафаҳм, фаҳмсиз.
Бефаҳм киши. Бефаҳмнинг дарди ўзига юк. — Мақол
Ёʻқ, бунга ҳаёт эмас бефаҳм, енгилтак Зайнабнинг ўзи айбдор. — С. Зуннунова, Кўк чироқлар
[bı'fɔ:l]
(бефелл; бефаллен) содир бўлмоқ, рўй бермоқ, юз бермоқ
сфт. 1. Ҳар нарсага, ҳар ишга эътиборсиз қарайдиган; лоқайд, бепарво.
Бефарқ, беандиша киши экан-да раис. — Ойбек, Олтин водийдан шабадалар
Уларга бамайлихотир, бефарқ анграйиб туриш ҳам хато. — А. Мухтор, Опа-сингиллар
2. Фарқи ёʻқ; тенг, ўхшаш.
сфт. Дилни, кўзни қувонтирмайдиган; кўримсиз, файзсиз, совуқ.
Бефайз иморат.
Сен ҳам менинг ўғлим тенгисан, ҳовлинг қаровсиз қолиб, жуда бефайз бўлиб қопти. — С. Аҳмад, Қадрдон далалар
Чойхона бефайз, уч-тўрт хўранда тўрда юпқа шолчага ёнбошлаб, чой ичарди. — С. Сиёев, Аваз