от 1. Уруш вақтида душман қўлига тушиб, озодликдан маҳрум бўлган шахс; банди.
Асир олмоқ. Асир тушмоқ. Асирларни алмашмоқ.
Турдиев асирни тўғри баталён штабига олиб жўнади. — Шуҳрат, Шинелли йиллар
— Қўрбоши қани? — деб сўради Ботирали ҳамон қўл кўтариб турган асирлардан. — Ҳ. Ғулом, Машъал
Тўпхона қурилишида, биз билан бирга, асир тушган австралиялик солдатлар ҳам ишларди. А. — Толибов, Ҳақиқат енгди
2. кўчма Тутқун, банди ҳолатида яшовчи шахс.
Тўрт девор асири бўлиб ўтирган аёллар бундай пайтларда каттакон боғда қафасдан чиққан қуш сингари яйрар. — Х. Аҳророва, Орифнинг давлати
3. кўчма Бирор кимса ёки нарсага ўзини бутунлай топширган, унинг қули ҳолатидаги шахс.
Мана шу кундан бошлаб Ёʻлчи шу қизнинг асири, мафтуни бўлди. — Ойбек, Танланган асарлар
- Асир қилмоқ (ёки этмоқ) 1. Душманни қўлга туширмоқ, асир олмоқ; У [Ҳаловат] хаёл суриб қолди, эҳ, хаёллар сиз кишини асир этишга нақадар устасиз. — Н. Орифжонов, Ҳаловат