«АБЖИР» бўйича 26 та натижа: Луғатлар
сфт. Оёқ-қўли тез, тез ҳаракат қила оладиган; эпчил, чаққон.
Абжир бола.
Ёʻлчибой.. барвасталигига қарамасдан абжиргина йигит. — Ойбек, Танланган асарлар
Отамдан ёши катта бўлса ҳам, лекин ўзи абжир, ғўлабир киши эди. — М. Исмоилий, Бизнинг роман
от Эпчил ҳаракат; чаққонлик.
От мункиб кетганда, эгарнинг устидан думбалоқ ошиб тушган паранжисиз қиз ўйноқи каптардай абжирлик билан ўзини ўнғариб олди-да, жувонга ёрдам бергани шошилди. — А. Қаҳҳор, Мастон
Абжирлик билан, чаққонлик билан.
фл. айн. Абжирлашмоқ.
фл. Абжир бўлмоқ, чаққонлашмоқ.
барвасталик Катта, келишган гавдага, кенг яғринга эга бўлишлик. Ёʻлчибой очиқ, хушчақчақ, муғамбирликни билмайдиган, барвасталигига қарамасдан абжир-гина йиги
чап Гавданинг юрак жойлашган томонидаги; сўл. Чап қўл. Чап елка, Таажжубки, унинг чап оёғи увушгандек, ўнг қўлининг бармоқлари ҳам дир-дир титрарди. С. Сиё
чап Гавданинг юрак жойлашган томонидаги; сўл. Чап қўл. Чап елка, Таажжубки, унинг чап оёғи увушгандек, ўнг қўлининг бармоқлари ҳам дир-дир титрарди. С. Сиё
[əˈдрɔɪт] эпчил, абжир; топқир; моҳир
эпчил, чаққон абжир, моҳир, уста, маҳоратли, устаси фаранг; ишбилармон
ишгир шв. Абжир, эпчил, чаққон. Ишгир саллот бари босиб келарди. Очилдов
