Zehnli qiz

Bir bor ekan, bir yoʻq ekan, oʻtgan zamonda bir chol bilan kampirning bitta-yu bitta qizi bor ekan. Qizi boʻy yetib, sovchilar qatorlashib kela boshlashibdi. Qiz hech qaysilariga unamas ekan.

Bir kuni chol bilan kampir qizlarini daryoning narigi tomonidagi qishloqda yashaydigan bir oilaga beradigan boʻlishibdi. Buni eshitgan qiz rosa xafa boʻlib yigʻlabdi. Chunki qiz u tomonga kelin boʻlib tushishni hech xohlamas ekan. Lekin chol bilan kampir oʻz aytganlaridan qaytmay, qizlarining raʼyiga qarashmabdi. Shunda qiz:

— Men daryoning u betiga kelin boʻlib tushsam, bitta-ikkita bolalik boʻlganimda, oʻz uyimga kelayotganimda birini koʻtarib, ikkinchisini yetaklab olgan boʻlaman. Shunda yetaklab kelayotgan bolam daryoga tushib ketsa, topa olmay rosa yigʻlab oʻtirsam, — deb, onasining yoniga borib yigʻlay boshlabdi. Kampir:

— Nega muncha yigʻlayapsan, qizim? — deb soʻrabdi. Qiz haligi gaplarini qaytarib, yigʻlayveribdi. Bu gapni eshitib, kampir ham yigʻlashga tushib ketibdi. Bir payt chol kelib qarasa, kampiri bilan qizi yigʻlab yotishibdi. Chol yigʻining sababini soʻrasa, qizi yana oʻsha gaplarni qaytaribdi. Chol ham yigʻlashga tushibdi. Shunday qilib uchalalari rosa yigʻlashibdi. Oxiri chol bilan kampir qizlarini narigi tomondan kelgan sovchilarga bermaslikka rozi boʻlishibdi.