Xasislik oqibati

Qadim zamonda bir xasis boy yashagan ekan. Uning uch oʻgʻli bor ekan. Ular ham otasi singari xasis ekan. Mol-u dunyo topishda har qanday razillikdan qaytmas ekanlar.

Kunlardan bir kuni mol-dunyo orttirish, boyliklariga boylik qoʻshish maqsadida yoʻlga chiqishibdi. Yoʻlda ketayotib bir oltin gʻisht topishibdi. Gʻishtning bir chetidan sindirib, eng kichik ukalariga ovqat olib kelish uchun berib yuborishibdi. Ukasi ketgandan keyin akalarining dili buzilibdi. “Agar oltinni uchga boʻlib ukamizga ham bersak, oʻzimizga juda oz tegadi. Yaxshisi, oltinni ikkiga boʻlib olib, ukamiz kelishi bilan uni oʻldiraylik”, deyishibdi, ukasi ham bozorga ketayotib: “Agar bu oltinni uch kishiga boʻlsak, har birimizga ozginadan tegadi. Undan koʻra oltinni men oʻzim butunicha olsam. Buning uchun akalarimni oʻldirishim kerak. Soʻng oltin bir oʻzimga qoladi, davlatim koʻpayib, dongʻim uzoqlarga ketadi”, deb oʻylab, olib kelayotgan ovqatining ichiga zahar solib, akalarining oldiga kelibdi. Akalari ukasi kelishi bilan uni boʻgʻib oʻldirishibdi. Qorinlari ochib, ukasi olib kelgan ovqatdan yeb, ikkala akasi ham jon beribdi.