Toshbaqa, tulki va boʻri

Bir kuni boʻri tulkinikiga kelibdi. Tulki boʻrini koʻrib, salomlashibdi. Boʻri:

— Tulkivoy, bugun sen meni bir mehmon qilgin, — debdi. Tulki:

— Mayli, bahonada ikkalamiz suhbatlashamiz. Men tayyorgarlik koʻray, sen qoiingni yuvib kel, — debdi. Tulki toshbaqani goʻsht, mayda-chuyda olib kelishga yuboribdi. Keyin dasturxon yozibdi, bor narsalarini olib, dasturxonga qoʻyibdi. Boʻri kiribdi. Ikkovi gaplashib oʻtirishibdi. Bir vaqt boʻri:

— Goʻshting qani, bormi, — debdi.

— Goʻsht olib kelgin deb, toshbaqani yuborgan edim. Shu paytgacha kelmadi, — debdi. Ular biroz kutishibdi. Boʻrining toqati toq boʻlib: — U oʻlguday sekin yuradi, oʻshani yuborasanmi? — debdi. Tulki: — Biroz kutaylik, kelsin, men uni boplayman, kechikkani uchun kosasini mayda-mayda qilib tashlayman, — debdi. Shunda:

— Agar shunday qiladigan boʻlsang, bormayman, — degan ovoz kelibdi. Ular qarashsa, toshbaqa. U hali eshikka ham borib yetmagan ekan.