Qaynona bilan kelin

Bir bor ekan, bir yoʻq ekan, yaqin zamonda bir qaynona bilan kelin boʻlgan ekan. Kampirning oʻgʻli savdogar ekan. Bir kuni yigit safarga ketayotib, bir nechta koʻylarni soʻyib, xotiniga «onamga yaxshi qaragin deb tayinlab ketibdi. Ertasi kuniyoq kelin qaynonasiga kashta olib kelib tikishni buyuribdi. Sakson yoshli kampir kecha-kunduz tinim bilmay kashta tikibdi. Oʻgʻli savdodan kelguncha kampirning yelkalari bukri boʻlib qolibdi. Oʻgʻli kelgach, onasidan soʻrabdi:

— Onajon, sizga nima boʻldi? Tinchlikmi?

—Bolam, tinchlik. Seni sogʻinib shunday boʻlib qoldim, — deb kelinining aybini yashiribdi.

Lekin qoʻni-qoʻshnilar, atrofdagilar butun voqeani yigitga aytib qoʻyishibdi. Shundan keyin yigitning jahli chiqib, xotinini uydan haydab yuboribdi.

Bir qancha vaqtdan keyin u ikkinchi marta uylanibdi. Yana safarga joʻnash oldidan xotiniga, «onamga yaxshi qaragin» deb tayinlabdi. Ammo yigit savdoga ketishi bilan xotini qaynonasini uydan haydab yuboribdi. Yigit safardan uyiga qaytib kelsa, onasi yoʻq emish. Xotinidan soʻrasa, u:

— Onangiz oʻzidan oʻzi uydan ketib qoldi, oʻzi yomon xotin ekan-da. Siz bekorga avvalgi xotiningizni haydab yuborgan ekansiz, — debdi.

Lekin yigitning yaqinlari uning onasini kelin haydab yuborganini, hozir koʻchama-koʻcha qiynalib yurganini aytishibdi. Yigitning jahli chiqib, bu xotinini ham haydab yuboribdi va onasini axtarib yoʻlga tushibdi. Bir yerga borsa, odamlar toʻplanishib turishgan emish. Qarasa, oʻzining onasi oʻyinga tushib, ashula aytayotgan emish. Yigit buni koʻrib juda xafa boʻlib ketibdi. Odamlar orasidan oʻtib, onasini olib chiqibdi-da, uyiga olib kelibdi.

«Agar xotin zoti shunaqa boʻladigan boʻlsa, boshqa uylanmaganim boʻlsin» deb, savdogar yigit boshqa uylanmay oʻtgan ekan.