Oʻtinchining baxtli xotini

Bir bor ekan, bir yoʻq ekan, bir podsho bor ekan. Bir xotinini podsho qoʻyib yuborgan ekan.

Kunlardan bir kuni podsho oʻzini tanitmay, shu xotinining uyiga kirib boribdi va:

— Tangri mehmon oling, — debdi. Xotin eshikni ochib:

— Tangri mehmonga eshigimiz ochiq, — deb podshoni kutib olibdi. Podsho xotinidan:

— Bu uyda yolgʻiz yashaysizmi? — deb soʻrabdi. Xotin:

— Yolgʻiz emasman, erim oʻtinga ketgan, kelib qolar, — debdi. Shunda podsho:

—Shunday goʻzal ayol oʻtinchiga xotin boʻlib yashaysizmi? Topilmadimi bir boyroq odam? — debdi.

— Boyroqni boshimga uraymi, podshoning ham xotini boʻlib koʻrganman, ming podshodan bir qul, ming oltindan bir pul yaxshi, — debdi xotin.

Podsho taajjublanib yana soʻrabdi:

— Nima, podshoning xotini boʻlish yomonmi?

— Agar podshoning xotini boʻlsang, qirq kunda bir kulasan-u, kunda ming oʻlib tirilasan. Erimga oʻxshagan gʻariblar esa xotinlarini kunda ming kuldirib, oyogʻingga tikon kirsa tili bilan sugʻirib olishga ham rozi boʻladi, — debdi xotin.

Podsho, «Xotinim mendan ayrilganidan xursand ekan» deb, oʻtinchi kelmasdanoq chiqib ketibdi.

Shundan keyin podsho ertasi kuni bir xotini bilan qolib, boshqa xotinlarini mol-dunyosi bilan ayirib yuboribdi. Uning ertasiga esa elatga jar urdiribdi: «Kimda kim ikki xotinli boʻlsa, bir xotini bilan qolib, ikkinchisini rozi qilib ayirib yuborsin, farmon bajarilmasa, moli podsholik, boshi qazolik!» Bu farmonni eshitgan boylar, vazir-u vuzarolar, mulla—eshonlar, savdogar-u boyvachchalar, qoʻyingki, kim ikki xotinli boʻlsa, birisini qozi-kalonlar ishtirokida taloq qilib, sevgan xotinlari bilan qolishibdi.