Ota nasihati

Bor ekan-da, yoʻq ekan, och ekan-da, toʻq ekan, bir dehqon oʻtgan ekan. Uning uchta oʻgʻli bor ekan. Uch oʻgʻlidan ikkitasini uylantirib, joylagan ekan. Ular oʻz oilalari bilan alohida boʻlib chiqib ketishgan ekan.

Kenja oʻgʻli otasi bilan qolibdi. Otasi ancha keksayib qolgan ekan, bir kuni kasal boʻlib yotib qolibdi. Shunda oʻgʻlini chaqirib, shunday nasihat qilibdi:

— Mendan keyin sen uzumning tagiga yaxshi qaragin. U yerdan albatta, boylik topasan.

Koʻp oʻtmay, otasi oʻlibdi. Yigit otasini koʻmib kelgach, uzum tagini rosa kovlabdi, lekin hech narsa topa olmabdi. Yigit nima qilishini bilmay, bir keksa cholga borib, boʻlgan gaplarni aytib beribdi. Shunda chol:

— Otang senga «qanchalik uzumning tagini yaxshi ishlasang, shunchalik koʻp hosil olasan va boyib ketib, yaxshi yashaysan», degan debdi.

Rostdan ham, oʻsha yili yigit uzumning tagiga yaxshi qarabdi, koʻp mehnat sarflabdi. Uzum ham juda koʻp qilibdi, yigit ularni sotib, boyib ketibdi.