Etti dangasa

Bir kuni yetti dangasa bozorga oʻynagani chiqishibdi. Yurib-yurib qorinlari ochibdi. Ular pul yigʻishib, yettita xurmachada qatiq va yettita non olishibdi. Olgan narsalarini yeyish uchun joy izlashib, bir chekkaga oʻtishibdi. Ular atrofga qarasalar, qoʻllarini yuvish uchun suv koʻrinmabdi. Shunda ularning eng kattasi boshqalariga suv keltirishni buyuribdi. Ular bir-birlariga sansalorlik qilib, hech qaysisi unamabdi.

Shunda dangasalar bir-biriga shart qoʻyishibdi,

«Agar-da kim gapirsa, oʻsha qoʻlga suv olib kelib quysin», deyishibdi. Shunday qilib, dangasalar indamasdan oʻtiraverishibdi.

Shu payt bir gadoy kelib tilanibdi. Unga hech kim javob bermabdi. U nonni yeb, qatiqni ichib, idishning yuqini ularningbetiga surkab ketibdi.

Bir ozdan keyin bir it kelib, qolgan non ushoqlarini yesa ham, ular indamay oʻtiraverishibdi. It non ushoqlarini, idish yuqlarini yalabdi. Oxiri itning qorni toʻymay qolib, bir chekkadan dangasalarning betidagi gadoy surkab ketgan qatiqlarni yalay boshlabdi. It oltita dangasaning betini yalab yettinchisini yalayotganda itning tili ogʻziga kirib ketibdi. Shu vaqtda dangasa «Ket!» deb yuboribdi. Shunda haligi olti dangasa birdaniga:

— Tur, qoʻlga suv keltir! — deb qichqirishibdi. Qarashsaki, oldilarida na non bor, na qatiq.