Etti ahmoq

Bir kuni yetti ahmoq bozorga oʻynagani chiqishibdi. Yurib-yurib qornilari ochibdi. Ular pul yigʻishib yettita xurmacha qatiq va yettita non olishibdi. Endi olgan narsalarini yeyish uchun joy izlashib, bir chekkaga oʻtishibdi. Ular atrofga qarasalar, qoʻllarini yuvish uchun suv koʻrinmabdi. Shunda ularning eng kattasi boshqalariga suv keltirishni buyuribdi. Ular bir-birlariga sansalorlik qilib, hech qaysisi unamabdi.

Shunda ahmoqlar bir-biriga shart qoʻyishibdi: «Agarda kim gapirsa, oʻsha qoʻlga suv olib kelib quysin», deyishibdi. Shunday qilib, ahmoqlar indamasdan oʻtiraverishibdi.

Shu payt, bir gadoy kelib tilanibdi. Unga hech kim javob bermabdi. U nonii olib yeb, qatiqni ichib, idishning yuqini ahmoqlar betiga surkab ketibdi.

Bir ozdan keyin bir it kelib, qolgan non ushoqlarini yesa ham ular indamay oʻtiraverishibdi. It non ushoqlarini, idish yuqlarini yalabdi. Oxiri itning qorni toʻymay qolib, bir chekkadan ahmoqlarning betidagi gadoy surkab ketgan qatiqlarni yalay boshlabdi. It oltita ahmoqning betini yalab yettinchisini yalayotganda, itning tili ogʻziga kirib ketibdi. Shunda haligi ahmoq: «Ket!» deb yuboribdi. Shunda haligi oltita ahmoq birdaniga: «Tur qoʻlga suv keltir!» deb qichqiribdi. Qarashsaki, oldilarida na non bor va na qatiq.