Eralixon va uch oʻgʻri

Xivada Eralixon degan podsho oʻtgan ekan. U kechasi eski liboslar kiyib, shahar koʻchalarini aylanar ekan. Bir kecha uch nafar oʻgʻriga uchrabdi. U oʻgʻrilarga oʻzining ham “oʻgʻrilik qilish” maqsadida yurganini bildiribdi. Oʻgʻrilarning har qaysisi oʻz sanʼatini bayon qilibdi. Birinchisi hayvon tilini biladigan; ikkinchisi qirq tomning tepasida yurib, qaysi birida oltin borligini biladigan; uchinchisi bir koʻrgan kishini qirq yildan keyin ham taniydigan ekan. Bular Eralixonning hunarini soʻrabdilar. Eralixon:

— Moʻylovimni burab ishora qilsam, dorga osilayotgan kishi ozod boʻladi, — debdi.

Toʻrtovi maslahatlashibdi. Eralixon podsho xazinasini teshish uchun maslahat beribdi.

Toʻrtovi oʻrdaning tomiga chiqib, oltin tekshiruvchining ishorati bilan tomni teshibdilar. Shunda it hura boshlabdi. Sheriklaridan biri hayvon tilini biladigandan: “It nima deyapti?” deb soʻrabdi.

— It “toʻrtovingdan biring Eralixon”, deyapti, — debdi u.

Ular eʼtibor qilmay, xazina teshib toʻrt yaxdon oltinni koʻtarib, qabristonga borib eski goʻrga joylabdilar.

Ularni qoʻyib, Eralixon saroyga joʻnabdi. Saharda podsho xazinasiga kirib, olti yaxdon oltin oʻgʻirlanganini koʻribdi.

Xazinachi ikki yaxdon oltinni oʻziga olib, olti yaxdon oʻgʻirlanganini Eralixonga xabar beribdi…

Eralixon tekshirib, oʻsha kuni qabristondagi mazkur oʻgʻrilarni toʻrt yaxdon oltin bilan oʻrdaga keltirib dorga osishga hukm qilibdi. Shunda tanuvchi oʻgʻri Eralixonga tikilib turib:

— Qani moʻylovingizni burab, bir ishora qiling! — deganda, Eralixon kulib uchovini boʻshatib yuboribdi. Xazinachini esa dorga ostiribdi.