Echki, qoʻy va boʻrilar

Bir bor ekan bir yoʻq ekan, qadim zamonda bir odamning bir echkisi bilan bir qoʻyi boʻlar ekan. U qoʻy bilan echkini rosa boqib semirtirgan ekan. Bir kuni echki egasining «Echkini soʻyib yeymiz», degan soʻzini eshitib, tezda qoʻyining yoniga yetib boribdi-da:

— Ey doʻstim, xoʻjayin seni soʻyib yemoqchi. Buni oʻz qulogʻim bilan eshitib seni xabardor qilgani keldim, —debdi.

Bu gapni eshitib qoʻyning koʻzi qinidan chiqib ketay debdi. U echkiga:

— Echki doʻstim, unday boʻlsa yur ikkimiz birga qochaylik. Nega desang, men qochsam navbat senga keladi, — debdi.

Echki darrov rozi boʻlibdi. Ular choʻl-biyobonga qarab yoʻl olibdilar. Ular yurib-yurib bir boʻrining kallasi yoniga kelib qolibdilar. Echki koʻrsaki bir boʻrining kallasi uzilib yotganmish, shunda u qoʻyga kallani koʻrsatib:

— Qoʻyjon, mana bu sening ashaddiy dushmaningning kallasi. Buni xaltangga solib ol, kerak boʻlib qolar, — debdi.

Qoʻy qoʻrqib kallaning yoniga borishdan bosh tortibdi, lekin oʻzining qoʻrqqanini echkiga bildirmaslikka urinib:

— Echkijon, kel, ikkimiz xaltaga solamiz. Nega desang, mening bir oʻzim ham xaltani ochib ham xaltaga solishim qiyin, sen xaltani och, men kallani xaltaga solayin, sen ham soqolli botirsan, kel doʻstim, ikkimiz bu ishni bajaraylik, — debdi.

Echki rozi boʻlibdi va ular ikkalasi kallani apil-tapil xaltaga solibdilar-da, orqalariga qaramasdan keta beribdilar. Ular yoʻl yurishibdi, yoʻl yurishsa ham moʻl yurishib, bir oʻtloqqa yetib olibdilar. Endigina erkin nafas olib, oʻt yeb, qorinni toʻygʻazamiz deganlarida bir necha boʻrilarning birlashib palov pishirishib oʻtirganlariga koʻzlari tushib qolibdi.

— Nima qilamiz? — debdi qoʻy echkiga qarab.

— Hozir, — debdi echki va boʻrilarning oldiga borib: — Assalomu alaykum, kechlaringiz xayrli boʻlsin! — debdi.

Boʻrilar bir-birlariga qarashib, kulishib, oʻzlaricha: «Xudo bizga goʻsht yetkazdi», debdilar.

Shunda biri oʻrnidan turib echkiga yaqinlashgan ekan, fursatni qoʻldan bermasdan:

— Sizlarga goʻsht kerakmi? Ehhe, qancha kerak desan-gizlar bizlarda topiladi, — debdi-da, qoʻyga qarab:

— Borib xaltadagi goʻshtning yaxshisidan bir kalla olib kel, — debdi.

Qoʻy taʼzim qilib chiqib ketibdi-da, borib haligi kallani olib kelib, echkiga uzatibdi;

— Nimaga yaxshisini olib kelmading? — debdi echki qoʻyga siyosat bilan. Qoʻy boʻlsa:

— Toʻqqiz kalladan eng yaxshisi shu ekan, agar bundan yaxshisi kerak boʻlsa mana bularnikidan birini darrov uzib oling, — debdi.

Buni eshitgan boʻrilar oʻtirgan joylaridan darhol tura solib qocha boshlabdilar. Echki boʻlsa yonida turgan boʻrini bor kuchi bilan boplab suzib yuborgan ekan, boʻri uzalasiga yiqilibdi-da, jon talvasasida qochib qutulibdi. Qoʻy bilan echki pishayotgan palovni yebdilar-da, yotib orom olibdilar.