Dono dehqon

Kunlardan bir kuni bir kambagʻal dehqon boyga gʻoz olib kelib, evaziga bir oz javdar soʻrabdi. Boy unga:

— Sen bilan yetti kishimiz: men, xotinim, ikki oʻgʻlim, ikki qizim. Hammamizga shu gʻozni boʻlib bergin,— debdi.

Shunda dehqon oʻylab turib:

— Siz shu uyning boshligʻisiz, shu sababdan, sizga gʻozning boshi, sizdan keyin xotiningiz turadi, u kishiga boʻyni, qizlaringizga oyogʻi, oʻgʻillaringizga chiroyli xat yozishlari uchun qanoti. Men kambagʻalga esa, tanasi boʻlsa bas, — deb javob beribdi. Shunda boy:

— Ey-ha, sen juda hiylagar ekansan-ku, — deb kulib, dehqonga gʻozni qaytarib beribdi va buning ustiga javdar ham beribdi.

Dehqon gʻozni ham, javdarni ham olib, uyiga qaytibdi. Bundan xabardor boʻlgan akasi ham ikki tovugʻini qoʻltiqlab, boynikiga boribdi-da, u ham javdar soʻrabdi. Boy:

— Yaxshi, senga javdar beraman, lekin sen bizlarga tovuqlarni taqsimlab bergin, — debdi. Dehqon oʻylab-oʻylab, quyidagi javobni beribdi:

— Sizga ham, xotiningizga ham bittadan tovuq. Shunda boy:

— Bolalarimga-chi? — deb soʻrabdi.

Dehqon nima deb javob qilishini bilmay qolibdi.

— Ukangni chaqirib kelsang, u tovuqlarni taqsimlab beradi, — debdi.

U ukasini chaqirib kelgach, boy unga:

Sen tovuqlarni taqsimlab bergin-chi, akang garangga oʻxshaydi, shuni ham taqsimlayolmayapti, — debdi. Dehqon biroz oʻylanib turibdi-da:

— Janoblari, tabarruk uchlikka ishonadilarmi? — deb soʻrabdi.

— Xoʻsh, nima demoqchisan? — debdi boy.

— Unday boʻlsa, siz, xotiningiz va tovuqning boshi — tabarruk uchlik, ikki qizingiz va tovuqning oyogʻi bu ham tabarruk uchlik, ikki oʻgʻlingiz va tovuqning qanoti bu ham tabarruk uchlikdir. Dehqon va ikki tovuq tanasi ham tabarruk uchlikdir.

Boy dehqonga qoyil qolib, qoʻliga ikkala tovuqni ham, istaganicha javdar va boshqa soʻragan narsalarini ham beribdi. Akasini esa haydab yuboribdi.